“Hmmm… I want to be….”

       Walang magawa… Walang magawa… Eh di magsulat!

       Naisip ku ‘tong mga ‘to dahil wala akong magawa. With a little help from daydreaming and watching too much t.v. Ang mga sumusunod na “propesyon” ay mga tipo kong maging:

 1* Zombie Hunter:

     Salamat sa “Dawn of the Dead”. Gusto kong maging zombie hunter. Is’nt it cool to be in a place just like that. Imagine the thrill of zombies running after you, the fear of being bitten by this freaks and the endless running for your life. Hahahahah! Maiihi ka siguro sa takot kung nandun ka.

      I remember this teenager when i was still a kid. May sinabi siyang kagaguhan tungkol sa mga zombies. Tinatakot niya kami nun eh. Tapos sabi niya, kapag may naka-encounter kang zombie, ang pagpatay daw dun eh dinikdik sa siling berde– bata pa ko nun. Kaya parang hindi ku pa alam ‘yung sili na yun. Hahaha… Naniwala talaga ku… Ungas…

   2* Super Agent:

       How cool is that!… The gadgets, the missions and the girls. Tingnan mo yung mga girls ni James Bond. Ang sesexy. Pero di lang yan, eto pa…-wow! Richard?

 3* Wizard:

      Who wouldn’t want to be Harry Potter? Or at least a fan of him? Whoooh! Fool.. hahaha. Who wouldn’t want to learn super cool spells? Attain magical objects? And be a hero? It’s certainly not me. But there’s a consequence here. You will be bugged by evil wizards and witches, not to mention facing Voldemort in the end. But he killed Harry’s parents, didn’t he? For Harry, it’s worth a shot.

 4* Archeologist:

       Gusto kong maka-recover ng mga labi ng mga mummies, dinosaurs or ancient cities. Malapit sa reality right? But I don’t know a school that offers this kind of course. Kaw, May alam ka? Pero I’m sure, mahal ‘yun. 

 5* Astronaut:

      Gusto kong magligalig sa outer space. Gusto kong malaman kung ano ang feeling ng lumulutang dahil walang gravity, magfood-fight at uminom ng tubig habang lumulutang ito. Cool! Gusto kong malaman kung paano ang surroundings. I’m sure, tahimik dun. Watchutingk? Hahaha!… Aning. Pero gusto ku nga. And I want to be the first man to set foot on Jupiter. Pwede kaya? Pero paano ako maka-qualify bilang astronaut? NASA lang ata ang way ko. Pero, malabo pa rin.

        It’s not obvious that i watch too much movies. Ikaw, anu ang crazy “I want to be” mo?

Push Button To Eject The Corrupt President

      Wooohoooo!! I’m back!… again…. hahah… Did somebody miss me?… Wooohohohoy…

      Kayo ba’y nagtataka kung bakit kaytagal kong nawala? Kung bakit parang ako’y namundok? Kung bakit ako’y parang naging techno-outcast? Hindi ko rin alam eh. heheheh… Sabihin na lang nating nawala na naman ako. Pero nandito na ko ulit. Ang  ”naliligawnabata” ay nagbalik na.

      Nag-SONA na naman si Gloring. Nagpamudmod na naman siya ng mga pangako at mga kasinungalingan. May drama pa. Dati, di ba yung drama niya, yung mga batang taga-Payatas? Yung nagpaanod daw ng mga bangkang papel sa Ilog Pasig. Parang Imposible ‘yun. Kapag inanod ‘yun, matutunaw ng tubig yung papel, di ba? Ngayon, pinuno naman ata yun ng isang tribu kung saan mang lupalop ng Miliminas…

     Hindi na ko maniniwala sa mga kasinungalingan niya. Kayo?

I’m Back from the Dead!

     Wahhhhooooohhh!… Buhay na naman ako!… Pero that doesn’t mean na wala na akong anu ah. (yung title ng previous post ko ^_^ LOLS!) Hahahah…

     Anyway, it’s been almost a month. Inamag na ‘tong bahay ko. Ewan ko ba. Parang bigla akong nawalan ng gana mag-blog. Ngayon nga, medyo tinatamad pa rin. Haaay…

    4 days after a very bad birthday, what do I want to do today? Haaaaah! Boring talaga.

    Walang kwentang araw para sa isang walang kwentang tao. Hahah!

    Enough with the senti-mode! Shit!

    See you again…

ta-Mood…..

    Wala ako sa mood magsulat ngayon…

    Tinatamad ako….

    My brain is empty…

    See you next time…

Bastos pala pakinggan ng title…. psensya na mga pipz… 

Tag-ta-ta-tag!…

    Ang khulet ng pauso nito ni lilmis. Tamang-tama, wala akong mapost. Ito na lang pagkakaabalahan ko. Isipin ko na lang na interview ‘to sa trabaho… lolz!… Here goes…

Rulez: Use the first letter of your name to answer each of the following.
Your answers have to be real places, names, and things. Nothing made up! Use different answers if the person who answered the survey before you had the same initial letter. You can’t use your name for the boy/girl name question.

Your name
R… hulaan niyo…. (richard? raymond? rain? eeeeehhh! wrong! RAMPELSTELSKIN! lolz….)

Four words
ravishing (kapal ng mukha), radical, rational, radio-active… sago project

State/country
russia

Boy name
roger… rabbit

Girl name
roger lyn?… lolz….

Occupation
radiologist > a physician specializing in medical radiology. naks!

Word that describes you the best
ravishing… hahaha!

Something you can wear
rist watch…. lolz…relo… kala nyo ah!

Something found in a kitchen
rag…. may rag kami sa kitchen eh!… lols…

Name one object that is so valuable to you
race cars… hahahah! i don’t even drive…

Something you shout
resign gloria! resign! wahahahah! 

Something you do at school
recognition… ‘pag may honor ka… 

Name of a friend/schoolmate
rochelle

Name of an animal
rat… year niya ngaun!

Name of a drink
red tea… nice

Name of a holiday
rizal day…

Name of a subject in school
rizal life…. whoooohoooh!

Name of a cousin
robert…

Name of a fast food chain
rogers…. kenny rogers… hahah!

Name of a person you’re crushing or had a crush on
rhian… rhian ramos…

Name of a food you like
repolyo?… hahah… roasted chicken…

Name of a food you do not like
 repolyo…’yun!

Name of a kid’s toy
rock… bato… laruan ko yan nung bata ako ah… pinangbabato ko kapag napagtripan ko… lolz…

Name of a flowering plant
rose syemperds…

Name of a shopping mall
rustan’s!….

Name of a person you like
rhian nga…

Name of a person you dislike
hirap….ruko-ruko? (note: japanese ang nagbasa niyan)

Name of place in your school
roxas building… naks! alala ku pa… elementary…

Name of an object in front of you
rubik’s cube… yeah!

Ang hirap pala nito… to-its na mga ita-tag ko…. dyaran!!!

wei vines

super PAURONG

geisha

cliogoddess

chillidobo

pasensiya na…

Binibining Rubik’s…

 

    Mataman kitang pinagmamasdan ng hapong iyon. Napawi mo ang pagka-inip ko sa paghihintay ng fx. Naka-uniporme ka pa at may kausap sa cell phone mo. Bahagyang nahaharangan ng buhok mo ang iyong mukha. May braces ka pa (ata?). Hindi kita matiis na hindi tingnan sa dahilang pinapasakit mo ang ulo mo sa pagbuo ng isang bagay na sikat na sikat ngayon. . . . ang rubik’s cube.

    Kapag hindi mo mabuo ay magpapahinga ka ng ilang sandali at maya-maya’y babalikan ang “unfinished business” mo (wow! Si Pacquiao?). Halos isang oras tayo - I mean, ikaw- sa routine na iyon dahil nga wala pang fx na dumadating. Pinag-aaralan ko ang pattern na ginagamit mo. Iba kaysa alam ko. Hinayaan lang kita. 

   

    Sa wakas! May dumating nang fx ngunit colorum pa ata(lagot ka manong!). Subalit hindi tayo nakaalis kaagad dahil kulang pa ang mga pasahero. Hanggang sa loob ng fx ay binubuhol mo ang utak mo. Sa passenger seat ka naupo at ako nama’y sa likuran mo. Ilang sandali pa’y hindi na ako nakatiis, kinalabit kita at inabot ang tulong ko.

     “Miss, ahmmm… erhhh…ahmmm… ganito kasi ‘yan….”

   Umurong ako paharap, papunta sa iyo at yumuko upang ituro ang pattern na alam ko. Sa pagitan sana ng ulo mo ko ipu-pwesto ang mga braso ko (’yun bang parang nakayakap na ko sa ‘yo para mas romantic. Heheheh… ) ngunit nagbago ang isip ko.

    “Down, left, up, left, down, left, left.”

    ‘Wag mo sanang isipin na napakahambog ko at nagyayabang. Nararamdaman kong magkikita pa tayo ulit. At kung sakaling naliwanagan ka at nakatulong ako, natutuwa ako. Kung muli pa tayong magkita, iyong pattern mo naman ang ituro mo . Ngunit kung mas lalo kang naguluhan dahil sa mga pinagsasabi ko, kalimutan mo na lang ang pangyayaring iyon at magpatuloy sa buhay mo (naks! Pang-telenobela!). At kung mababasa mo ito, ibigay mo naman ang number mo. Wahahahah!

    Hanggang sa muli, Binibining Rubik’s…

The Fascinating World of Quiapo

 

     Pers taym kong pumunta ng Quiapo. At inde ko inaasahang “ocean of emotions” ang mararamdaman ko nun. Pwede ka nang mag-swimming… lolz… At ito ay ang sumusunod:

Excitement- dahil perstaym kong makakita ng full pledged manghuhula. Ang khulet nung mga suot nila. Makikintab. Parang mga alitaptap. lolz. Nakaka-excite pala ‘yun. (Pero hindi ako magpapahula ah.) Daig ko pa ang fan na nakakita kay Marimar! lol. Makikipag-picture-picture pa nga sana ko eh kaya lang, busy sila sa paghahalukay sa mga future ng may future. Baka kung ano pa ang gawin sa ‘kin.. Baka gawin nila akong palaka. lol.

Tuwa- dahil nakakita ako ng “bow and arrow” na ethnic version. Matagal ko nang gustong matuto ng archery. Dahil gusto kong maging kalahi ni jumong. lol… Pag-nagwala ang mga lasenggero dito sa ‘min, titirahin ko sila nun. Bibili na sana ko eh, with matching costume pa, kaso maliit ‘yung costume so I decided na wag na lang. Baduy kung bow ang arrow lang.. lolz..

Amazement- kasi, nakakita ako ng iba’t ibang gayuma. Gayumahin ko kaya si “perslab” ko?… Kaya lang, hindi na kami nagkikita eh. Kayo na lang gumawa nun. (pinasa sa iba eh noh?)

Awa- kasi, dun sa hagdan pababa papuntang underground ata ‘yun, may nakita kaming bata, parang retarded ata siya tapos putol pa ‘yung right arm niya. marami siyang mamimiss nun. Hindi niya mararanasan ang sumusunod:

• mag-apura ng project na kinabukasan na ipapasa.
• sumakit ang kamay sa paglalaba
• magka-kalyo
• maupuan ang kamay sa jeep
• at makipag-holding hands sa pasmado

On second thought, ok na rin siguro ‘yun. lolz.

Asar- dahil sa naglalako ng extra joss na paulit-ulit na pineplay ‘yung “Extra joss, extra lakas. Bili na” sa megaphone niya na parang nang-aasar pa at sinusundan kami.

Disappoinment- dahil walang upuan sa loob ng Quiapo church (o hindi lang kami nakaupo?). 1 1/2 hours kaming nakatayo dun pero ok lang.

at huling-huli,

Pananalig sa Diyos- dahil dun sa nakita kong bata. Maliit lang pala ang problema sa love life, sa test at sa allowance. Mas marami palang taong mas namomroblema pa kesa sa ‘kin. Salamat Lord.

The Tale of the Pink FX…

“Anglamig ng tubig! Ayoko nang maligo…”

           ‘Yan ang sinisigaw ng utak ko kaninang umaga. Kung pwede nga lang ginawa ku na. Ay mali, kung pwede nga lang, inde ko na ginawa. Eh! Anu ba?… basta ‘yun na ‘yun. Anyway, dapat talaga akong maligo dahil aalis ako. Ayoko namang mamantot habang naglalakwatsa. Nakakahiya sa mga may leki-powers. At tinawagan pa ko ng tita ko para lang magising ako dahil nga, sasamahan ko pa sya. Nakakahiya naman.

           Ang tagal ng ep-eks! Nakita ko pa tuloy ‘yung kaklase ko nung hayskul na pinagkaka-utangan ko. Ewan ko lang kung nakita niya rin ako. Pero wala namang ganitong eksena, kaya malamang, hindi;

  Pulis: thelostyou, pwede ka ba naming maimbitahan sa prisinto?

Aku: Iniimbitahan niyo ko? Naku! Nag-abala pa kayo. Anong meron? Bertdey?

Pulis: Ahhh… erhhh… wala eh.

Aku: Wala naman pala. Eh, pinaglolo-loko niyo pala ko eh! Makaalis na nga. Andito na ‘yung epeks! (angtaray ko no? wahahah! lol)

            Going back, hayun, inde pala kabisado ng anti ko ‘yung pupuntahan namin kaya medyo naligaw kami. Medyo lang naman kasi nagtanong kami kay manong driver kung saan na ba kami sasakay.

           Nang tapos na kami, kumain kami sa Mcdo (hilig ko sa endorsement). May dalawang mentally retarded sa likod na table namin. Hooooppps! ‘Wag mag-alala, may kasama silang mga yaya…

           Naisip ko tuloy, mabait talaga si Lord dahil wala akong diperensya (meron pala! Sa utak!… lol). Pero hindi naman iba ang tingin ko sa mga abnoy (sorry for the word). Tao rin ang tingin ko sa kanila. Buti nga sila, kahit sa mga maliliit na bagay, masaya na sila. Most of us, hindi ganun.

            *we should always thank God even for the slightest things…

      Hinahanap niyo kung saan dun ‘yung pink na ep-eks? Hayun, nakasalubong nung ep-eks namin nung pauwi na kami… hahah… lol… sabi ko sa inyo eh, may sakit ako sa utak… hahahah…

Taste My Balls…

    Gabi na akong nakauwi dahil sa paglalakwatsa. Nang dumating ako sa bahay  ay walang tao (walang tao…(- -, naiisip mo ba ang naiisip ko, B1?, sabi ko sa sarili ko… saya…hahah… lol). Marahil ay may prayer meeting ang mga parents ko at hindi pa siguro nakaka-uwi ang kapatid ko galing sa eskwelahan.

    Naghanap ako ng makakain sa kusina. Tiningnan ko ang rice cooker; wow! (*gulat) ang peborit kong kaning lamig lang ang nakita ko. Binuksan ko ang kawali, yey! Mantikang pinagprituhan ng isda… ang saya-saya! Sa madaling sabi, wala akong pagkain. Buti na lang at nanonood ako ng ayron chef -nagrereklamo ang pinsan ko, mali daw ang ayron chef, sige, por d benefit of d doubt, iron chef po ‘yun.

    Naghanap ako ng maluluto sa ref.; may natira pa dun sa ginawa naming shang-hai roll (walang wrapper ah). May itlog at may harina pa. Isa lang ang naiisip kong gagawin dito, dyandyaran!… gagawin kong - - - - - balls. Wala pa kong matatawag dito kaya blank balls na lang muna. Gusto mo, isipan mo na lang ng pangalan. Anyway, ito ang prosidyurs:

 Ingredients:

           Isda, bawang, sibuyas, celery, kerots, itlog, harina at magi magic sarap (bayaran kaya nila ko sa endorsement?). Bahala na kayo sa mga sukat ng mga ‘yan, basta nasabi ko na.

 Procedures:

          Paghaluin lahat ng ingredients at gawing balls. Tapos, iprito. Tapos na!…

           Oh, pa’no ba ‘yan? Titikman ko muna tong kalokohan ko… paalam…

Virgin pa ako(?)

       Maganda ang araw noon- merienda time. Pakain-kain lang ng donut sa Mister Donuts malapit sa epiyu, pahila-hilata at kinig-kinig sa kwento ng mga kaklase ku. Nang naisipan nilang maglaro ng “turut-or-konsingkuwens” (parang mga bata).

          Dahil inde naman aku party-pooper, nakisali na din ako. Maayos naman ang kalokohan nila. Ebriting went well… nang biglang natapat sa ‘kin ang mahiwagang bote.

Kaklase1: Anu, turut or konsingkwens?

Aku: Anu kaya… kahit anu na. . .

Kaklase2: Sige, turut na lang. (ayos! Sya ang namili.)

Aku: Ok.

*nagkumpulan ang mga ungas (parang “Survivor Africa”, pinag-uusapan ang maaalis)

Leader: Napagdisisyonan ng grupo na itanong kung…. (drum roll)…kung nakagarahe ka na?

(Whoah?! Amp! Watta kwischun! Parang ‘yung mga tanong kanina pangbata ah. Hal. Nagkagelpren ka na?, Sino gusto mo sa room?, Ilan na naging syota mo? Etc… Tapos, ganyan sa ‘kin!?! Daya!)

Aku: **natulala… huh?, hinde. Virgin pa ku… good boy aku eh. (may gatas pa sa labi… lol!)

Kaklase2: Whoooh! Sa panahon ngayon, wala nang virgin!

          Hayop! Guess what kung anong gender ang nagsabi ng pangungusap na ‘yon, babae! Babae pa ang nagsabi nun ah. Lupet!- does that mean, inde na rin sya virgin? Lol!

          Alam ko, liberated na mga kabataan ngayon. Meron nga, 13 pa lang, nakagarahe na. Oo, uso na ang premature babies este, premarital sex. Pero ayokong maranasan ang mga nangyayari sa kanila. Mga inde mapakali kapag delayed sila o mga gelpren nila. Halos mabaliw. Ayokong dumagdag sa “teenage parents”. Gusto ko munang makatapos ng pag-aaral. Masarap lang ‘yan kapag ginagawa pero kapag nagbunga na, ano?

          16 pa lang naman ako. Makakapaghintay ‘yan. Nadadaan pa sa sariling sikap… lol! Hahah… Kapag may sarili na kong apartment, dun na lang ako magpapaka-wild este, magpapakasaya.

          Ikaw, virgin ka pa ba? Lols… hahahah…